Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΕΝΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟΥ
Όποιον ασφαλισμένο κι αν ρωτήσεις δεν έχει να σου πει μια καλή κουβέντα γι αυτόν τον αδηφάγο Οργανισμό που λέγετε ΙΚΑ. Είναι μην πέσεις στα δόντια του γιατί αν …..ή νευρασθενικός θα καταντήσεις ή εις οριζόντια θέση.
Ο κυρ-Παντελής είναι ένας καλός μου γείτονας. Πρόσχαρος, ομιλητικός, με το χιουμοράκι του, την έμφυτη ευγένεια του και την θετική (σημαντικό) ενέργεια που εκπέμπει.
Έχει σκαρφαλώσει στα δεύτερα …ηντα και το διασκεδάζει.
Φυσικό είναι όταν μπεις στην ευθεία να φροντίζεις λίγο περισσότερο την υγεία σου, να παρακολουθείς κάτι σάκχαρα, κάτι χοληστερίνες, και ότι άλλο ήθελε προκύψει.
Ο κυρ-Παντελάκος μας ένιωσε κάτι μικροενοχλήσεις λοιπόν και μιας και η σύνταξη πενιχρή για εξωτερικές εξετάσεις έκλεισε ένα ραντεβού για μετά από είκοσι μέρες (ευτυχώς δεν ήταν επείγον το πρόβλημα). Επισκέφθηκε τον γιατρό του ΙΚΑ, πήρε το χαρτάκι του για έναν υπέρηχο και όλα καλά….Το χαρτάκι, του είπε ο γιατρός χρειαζόταν σφραγίδα από τον ελεγκτή στο ισόγειο, κατέβηκε ο χριστιανός από τον δεύτερο στο ισόγειο, έψαξε, ρώτησε, ελεγκτής δεν υπήρχε στην θέση του, του είπαν να πάει στον πρώτο. Ανεβαίνει στον πρώτο, φάτσα στο γκισέ δυο κοπέλες ομιλούσες περί ανέμων και υδάτων, δίνει το χαρτάκι του, του πατάνε μια σφραγίδα, του δίνουν και ένα κατάλογο με συμβεβλημένα ιατρικά κέντρα που μπορεί να πάει για την εξέταση, του το επιστρέφουν χωρίς να σταματήσουν την συζήτησή τους, το παίρνει και επιτέλους φεύγει νομίζοντας ότι τέλειωσε αισίως.
-Τι έγινε κυρ-Παντελή μου τον ρωτάω όταν επέστρεψε
-Όλα καλά! Μου λέει, έκλεισα ραντεβού για την εξέταση σε τρεις μέρες!
Πρωινός-πρωινός ο φίλος μας σε τρεις μέρες, σενιαρισμένος, ειδοποίησε το ταξάκι του να έρθει να τον πάρει και πήγε στο ραντεβού του.
-Καλημέρα σας! Ευγενέστατη η υπάλληλος… παίρνει το χαρτάκι το κοιτάζει…
-Δεν σας έχει βάλει σφραγίδα ο ελεγκτής, του λέει
-Μα… και αυτή τι είναι; Δείχνει την σφραγίδα που είχε εισπράξει κατεβαίνοντας από τον δεύτερο στο ισόγειο, από το ισόγειο στον πρώτο.
-Χρειάζεται και άλλη μια εδώ…. Και εδώ! του λέει και βάζει δυο κύκλους με το μολύβι στα σημεία.
Φουντώνει ο κυρ-Παντελής, δεν το δείχνει, άλλωστε τι του φταίει η υπάλληλος, την δουλειά της κάνει, παίρνει πίσω το χαρτάκι του, ξανά ταξί για το ΙΚΑ.
Πρώτος όροφος στο γκισέ που πήρε την σφραγίδα…
Άλλη υπάλληλος σήμερα.
-Γιατί παιδεύεται τον κόσμο κοπέλα μου; την ρωτάει Γιατί δεν μου είπατε ότι χρειάζεται και δεύτερη σφραγίδα;
-Δεν θα το ακούσατε… η απάντηση! Πηγαίνετε στον δεύτερο στο Νο 2
Δεύτερος Νο 2! Από έξω γράφει Οδοντιατρικό! Χτυπάει την πόρτα και ανοίγει.
-Μια υπογραφή θα ήθελα..
-Εγώ υπογράφω μέχρι τις 10 πμ η απάντηση με υφάκι που δεν σήκωνε δεύτερη κουβέντα!
-Μα με έστειλαν σε εσάς….
-ΟΧΙ (κοφτό) Πηγαίνετε…..
Επιστροφή, με την πίεση να ανεβαίνει ο κυρ-Παντελής (είναι και σε κρίσιμη ηλικία) πάλι στον πρώτο όροφο
-Δεν υπογράφει !
-Κατεβείτε στο ισόγειο, εκεί θα σας υπογράψουν, του είπε με ήπιο τόνο η υπάλληλος και λίγο μουδιασμένα (φαίνεται είχε αντιμετωπίσει και άλλα παρόμοια, ίσως να την είχαν βρίσει άλλοι πριν για την ίδια ταλαιπωρία)
Ισόγειο.
Το πρώτο γραφείο άδειο, το δεύτερο έγραφε απ έξω Μαιευτικό και πέντε έξι κοπέλες σε ενδιαφέρουσα περιμέναν το ραντεβού τους με τον γιατρό.
-Μια υπογραφή θέλω….είπα σε άσχετους βέβαια αφού δεν υπήρχε κάνεις άλλος σχετικός.
-Εδώ απάντησε μια κυρία, περιμένετε ….
-Ο μαιευτήρας υπογράφει; Ρώτησε..
Κούνησε το κεφάλι της. Περιμένει ο κυρ-Παντελης μέχρι να ανοίξει η πόρτα, μαζί με τις ενδιαφέρουσες που είχαν πιάσει την κουβέντα για τα γυναικολογικά τους.
Ανοίγει… περνάει ο φίλος μας…
-Μια υπογραφή γιατρέ….
-Θα περιμένετε να τελειώσουν τα ραντεβού πρώτα! (Κοφτά κι αυτός)
-Μα….
-Πηγαίνετε παρακαλώ!!!! Το ίδιο υφάκι με την οδοντογιατρό. Αυτό φαίνεται είναι καθιερωμένο!
Αγανακτισμένος επιστρέφει στον πρώτο ξανά!
-Τι θα γίνει κοπέλα μου πόσο θα με βασανίζεται επιτέλους για μια υπογραφή:
-Για να δω… παίρνει το χαρτάκι πάλι. Στον δεύτερο στο γραφείο ….
Δεύτερος όροφος ξανά…περιμένουν άλλοι δυο απ έξω ο γιατρός μιλάει στο τηλέφωνο. Τελειώνει στο πεντάλεπτο.
-Περάστε!
Μπαίνουν όλοι μαζί σφραγίδα και υπογραφή σε κλάσματα δευτερολέπτου έτοιμοι….
Επιστροφή του φίλου μας στον πρώτο στο γραφείο προϊσταμένου μέσα τέσσερεις πέντε κουβεντιάζουν ανέμελα
-Αι στο διάβολο πια… χαραμοφάηδες, μια ζωή σας πληρώνω με το αίμα της καρδιά μου……κι άλλα…κι άλλα….Το αρνί έγινε λιοντάρι σκίζοντας το περιβόητο χαρτάκι εκεί μπροστά στα μάτια τους. Θα τον πέρασαν μάλλον για τρελό παρά για αγανακτισμένο γιατί τον κοίταζαν γεμάτοι απορία, συνεχίζοντας την κουβεντούλα τους, άλλωστε θα πρέπει να είναι συνηθισμένοι σε τέτοιου είδους εξάρσεις από ταλαίπωρους ασφαλισμένους .
Αυτά που σας γράφω δεν έχουν πιστέψτε με ίχνος υπερβολής και είμαι σίγουρη ότι δεν είναι ο μόνος ο κυρ-Παντελής που υπέστη αυτήν την οδύσσεια είναι καθημερινά εκατοντάδες… Εγώ αυτόν έτυχε να γνωρίζω!!!!!
Ντόρα Μανατάκη
