follow me!!!
Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2011
Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2011
Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011
Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2011
Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2011
το σταφυλοπάτημα
Γη της Απαγγελίας-Τα γεννέθλια της Αθηνας Σ..
Ενα αξεχαστο τριήμερο στην γη της Απαγγελίας (Καλαμπάκα) για το πατημα των σταφυλιων στην φιλόξενη φάρμα του Χρήστου Πεντεδήμου!
Σάββατο 13 Αυγούστου 2011
Κυριακή 31 Ιουλίου 2011
Τετάρτη 27 Ιουλίου 2011
στα μικρά η φύση ειναι μεγίστη....
σήμερα η κόρη μου πάτησε εναν αχινό και μισή μέρα βγάζαμε αγκάθια...μιας λοιπόν και με ταλάιπώρησε αυτό το μικρό ζωντανο, αποφασισα να μάθω λεπτομέριειες για την υπαρξή του..Να τις μοιραστούμε????
ΑΧΙΝΟΣ
Ζει σε όλα τα θαλάσσια βάθη από τις ακτές μέχρι τους ωκεανούς. Κατοικεί μέσα στην άμμο ή μέσα σε τρύπες, που ανοίγει μόνος του στα βράχια. Ο αχινός σκεπάζεται με ασβεστολιθικό όστρακο, περίπου σφαιρικό, που η διάμετρός του είναι 8 - 10 εκ. Εξωτερικά έχει μεγάλα και δυνατά αγκάθια, χρώματος μαύρου. Το χρώμα του είναι μαύρο ή καστανό. Έχει μασητική συσκευή, που προεξέχει ελαφρά από το στόμα, με κινητά δόντια, που στηρίζονται σε πολύπλοκο σύστημα οστών και μυών και ονομάζεται "λύχνος του Αριστοτέλη".
Χωρίζεται σε φύλα, αρσενικό και θηλυκό. Πολλαπλασιάζεται με αβγά, που είναι πολύ μικρά και γονιμοποιούνται μέσα στο θαλασσινό νερό σε προνύμφες. Ο κοινός αχινός της Μεσογείου, "παρακεντρωτός ο ωχρός", ζει μέσα σε ρωγμές του πυθμένα, καμουφλαρισμένος κάτω από τις πέτρες, για να αποφεύγει τους εχθρούς του και να παραμονεύει τη λεία του. Το εσωτερικό του σώματός του αποτελείται από μια μεγάλη κοιλότητα, γεμάτη υγρό, με τα διάφορα όργανά του. Έχει "βαδιστικούς ποδίσκους" που διογκώνονται από ένα αιματώδες υγρό, για να τον βοηθούν να μετακινείται.
ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΟΧΉ ΣΤΟΥΣ ΑΧΙΝΟΥΣ!!!
Σάββατο 9 Ιουλίου 2011
Δευτέρα 4 Ιουλίου 2011
Πέμπτη 30 Ιουνίου 2011
Πέμπτη 23 Ιουνίου 2011
ΚΟΜΜΕΝΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ...
ΚΡΕΜΑΣΑ ΤΙΣ ΕΛΠΙΔΕΣ ΜΟΥ
Μ ΕΝΑ ΚΑΡΦΙ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ
ΚΑΙ ΣΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΤΟΝ ΡΥΘΜΟ
ΕΚΟΨΑ ΤΟΝ ΗΧΟ
ΤΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΩ ΤΩΡΑ ΠΙΑ ,
Ο ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΜΕΝΟΣ
ΠΑΡ ΟΛΟ ΠΟΥ ΤΙΣ ΜΟΥΤΖΕΣ ΜΟΥ
ΕΡΙΞΑ ΘΥΜΩΜΕΝΟΣ
ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΜΟΥ ΠΑΝ ΣΕ ΧΟΥΜΕ
ΟΠΩΣ ΚΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ
"ΠΟΥ ΠΑ ΡΕ ΜΑΓΚΑ ΝΑ ΤΑ ΒΑ...
ΜΙΚΡΕ, ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ?
Κυριακή 19 Ιουνίου 2011
Ασημένιο φεγγάρι.....
Ασημένιο φεγγάρι
της νυχτιάς καβαλάρη
αστροκέντητη η σέλα
πανοπλία η πούλια
ασημόισκονη αφήνεις
στο μακρύ σου σεργιάνι
με φλεγόμενα βέλη
τις καρδιές πυρπολείς
κάθε δάκρυ διαμάντι
λαμπιρίζει στο φως σου
και γλυκαίνεις τον πόνο
μ' ένα τρόπο δικό σου
ασημένιο φεγγάρι
της νυχτιάς καβαλλάρη.....
Πέμπτη 16 Ιουνίου 2011
Σάββατο 11 Ιουνίου 2011
η παρεούλα μας στην Λίμνη Πλαστήρα!
ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ EΛΛΑΔΑ
Η ψυχή μου ειναι γεμάτη απο Ελλάδα και ότι κι αν συμβαίνει σήμερα θέλω να πιστεύω οτι ειναι ένα κακό όνειρο.
Μεσ’ των αιώνων Ελλάδα το πέρασμα,
αρχαία χώρα, λατρεμένη μητέρα
ήσουν και θα ‘σαι το αστέρι στην υφήλιο,
η κορωνίδα στην υδρόγειο σφαίρα.
Ο Παρθενώνας σου στέκει αγέρωχος,
οι ποιητές σου σε έχουν υμνήσει,
κατακτητές που περάσαν, μ’ ευλάβεια,
έχουν το γόνυ μπροστά σου λυγίσει.
Δημοκρατία, τα παιδιά σου θεμελίωσαν,
περιπατώντας στην αρχαία αγορά σου,
« νουν υγιή» κατέχοντες και κάνοντας
στην οικουμένη, ξακουστό το όνομά σου.
Κρατάς καντήλι ακοίμητο στους ήρωες
που χνάρια άφησαν σαν αναμμένη δάδα,
Σωκράτης, Πλάτωνας, Αριστοτέλης, Σόλωνας,
δαφνοστολίσαν την μικρή, μεγάλη Ελλάδα.
Μαργαριτάρι στην ψυχή του κάθε Έλληνα
της ξενιτιάς, όπου μακριά σου τον πληγώνει
και τ’ όνομά σου όταν φτάνει εκεί στα πέρατα,
πτυχές της μνήμης σαν τ’ ακούει ξεδιπλώνει .
Τρίτη 7 Ιουνίου 2011
Δευτέρα 6 Ιουνίου 2011
Δευτέρα 16 Μαΐου 2011
Τρίτη 10 Μαΐου 2011
Σάββατο 30 Απριλίου 2011
ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ
Παρασκευή 8 Απριλίου 2011
Σάββατο 2 Απριλίου 2011
Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011
Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2011
Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011
Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου 2011
Τρίτη 15 Φεβρουαρίου 2011
Σάββατο 12 Φεβρουαρίου 2011
η οδύσσεια ενος ασφαλισμένου!
Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΕΝΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟΥ
Όποιον ασφαλισμένο κι αν ρωτήσεις δεν έχει να σου πει μια καλή κουβέντα γι αυτόν τον αδηφάγο Οργανισμό που λέγετε ΙΚΑ. Είναι μην πέσεις στα δόντια του γιατί αν …..ή νευρασθενικός θα καταντήσεις ή εις οριζόντια θέση.
Ο κυρ-Παντελής είναι ένας καλός μου γείτονας. Πρόσχαρος, ομιλητικός, με το χιουμοράκι του, την έμφυτη ευγένεια του και την θετική (σημαντικό) ενέργεια που εκπέμπει.
Έχει σκαρφαλώσει στα δεύτερα …ηντα και το διασκεδάζει.
Φυσικό είναι όταν μπεις στην ευθεία να φροντίζεις λίγο περισσότερο την υγεία σου, να παρακολουθείς κάτι σάκχαρα, κάτι χοληστερίνες, και ότι άλλο ήθελε προκύψει.
Ο κυρ-Παντελάκος μας ένιωσε κάτι μικροενοχλήσεις λοιπόν και μιας και η σύνταξη πενιχρή για εξωτερικές εξετάσεις έκλεισε ένα ραντεβού για μετά από είκοσι μέρες (ευτυχώς δεν ήταν επείγον το πρόβλημα). Επισκέφθηκε τον γιατρό του ΙΚΑ, πήρε το χαρτάκι του για έναν υπέρηχο και όλα καλά….Το χαρτάκι, του είπε ο γιατρός χρειαζόταν σφραγίδα από τον ελεγκτή στο ισόγειο, κατέβηκε ο χριστιανός από τον δεύτερο στο ισόγειο, έψαξε, ρώτησε, ελεγκτής δεν υπήρχε στην θέση του, του είπαν να πάει στον πρώτο. Ανεβαίνει στον πρώτο, φάτσα στο γκισέ δυο κοπέλες ομιλούσες περί ανέμων και υδάτων, δίνει το χαρτάκι του, του πατάνε μια σφραγίδα, του δίνουν και ένα κατάλογο με συμβεβλημένα ιατρικά κέντρα που μπορεί να πάει για την εξέταση, του το επιστρέφουν χωρίς να σταματήσουν την συζήτησή τους, το παίρνει και επιτέλους φεύγει νομίζοντας ότι τέλειωσε αισίως.
-Τι έγινε κυρ-Παντελή μου τον ρωτάω όταν επέστρεψε
-Όλα καλά! Μου λέει, έκλεισα ραντεβού για την εξέταση σε τρεις μέρες!
Πρωινός-πρωινός ο φίλος μας σε τρεις μέρες, σενιαρισμένος, ειδοποίησε το ταξάκι του να έρθει να τον πάρει και πήγε στο ραντεβού του.
-Καλημέρα σας! Ευγενέστατη η υπάλληλος… παίρνει το χαρτάκι το κοιτάζει…
-Δεν σας έχει βάλει σφραγίδα ο ελεγκτής, του λέει
-Μα… και αυτή τι είναι; Δείχνει την σφραγίδα που είχε εισπράξει κατεβαίνοντας από τον δεύτερο στο ισόγειο, από το ισόγειο στον πρώτο.
-Χρειάζεται και άλλη μια εδώ…. Και εδώ! του λέει και βάζει δυο κύκλους με το μολύβι στα σημεία.
Φουντώνει ο κυρ-Παντελής, δεν το δείχνει, άλλωστε τι του φταίει η υπάλληλος, την δουλειά της κάνει, παίρνει πίσω το χαρτάκι του, ξανά ταξί για το ΙΚΑ.
Πρώτος όροφος στο γκισέ που πήρε την σφραγίδα…
Άλλη υπάλληλος σήμερα.
-Γιατί παιδεύεται τον κόσμο κοπέλα μου; την ρωτάει Γιατί δεν μου είπατε ότι χρειάζεται και δεύτερη σφραγίδα;
-Δεν θα το ακούσατε… η απάντηση! Πηγαίνετε στον δεύτερο στο Νο 2
Δεύτερος Νο 2! Από έξω γράφει Οδοντιατρικό! Χτυπάει την πόρτα και ανοίγει.
-Μια υπογραφή θα ήθελα..
-Εγώ υπογράφω μέχρι τις 10 πμ η απάντηση με υφάκι που δεν σήκωνε δεύτερη κουβέντα!
-Μα με έστειλαν σε εσάς….
-ΟΧΙ (κοφτό) Πηγαίνετε…..
Επιστροφή, με την πίεση να ανεβαίνει ο κυρ-Παντελής (είναι και σε κρίσιμη ηλικία) πάλι στον πρώτο όροφο
-Δεν υπογράφει !
-Κατεβείτε στο ισόγειο, εκεί θα σας υπογράψουν, του είπε με ήπιο τόνο η υπάλληλος και λίγο μουδιασμένα (φαίνεται είχε αντιμετωπίσει και άλλα παρόμοια, ίσως να την είχαν βρίσει άλλοι πριν για την ίδια ταλαιπωρία)
Ισόγειο.
Το πρώτο γραφείο άδειο, το δεύτερο έγραφε απ έξω Μαιευτικό και πέντε έξι κοπέλες σε ενδιαφέρουσα περιμέναν το ραντεβού τους με τον γιατρό.
-Μια υπογραφή θέλω….είπα σε άσχετους βέβαια αφού δεν υπήρχε κάνεις άλλος σχετικός.
-Εδώ απάντησε μια κυρία, περιμένετε ….
-Ο μαιευτήρας υπογράφει; Ρώτησε..
Κούνησε το κεφάλι της. Περιμένει ο κυρ-Παντελης μέχρι να ανοίξει η πόρτα, μαζί με τις ενδιαφέρουσες που είχαν πιάσει την κουβέντα για τα γυναικολογικά τους.
Ανοίγει… περνάει ο φίλος μας…
-Μια υπογραφή γιατρέ….
-Θα περιμένετε να τελειώσουν τα ραντεβού πρώτα! (Κοφτά κι αυτός)
-Μα….
-Πηγαίνετε παρακαλώ!!!! Το ίδιο υφάκι με την οδοντογιατρό. Αυτό φαίνεται είναι καθιερωμένο!
Αγανακτισμένος επιστρέφει στον πρώτο ξανά!
-Τι θα γίνει κοπέλα μου πόσο θα με βασανίζεται επιτέλους για μια υπογραφή:
-Για να δω… παίρνει το χαρτάκι πάλι. Στον δεύτερο στο γραφείο ….
Δεύτερος όροφος ξανά…περιμένουν άλλοι δυο απ έξω ο γιατρός μιλάει στο τηλέφωνο. Τελειώνει στο πεντάλεπτο.
-Περάστε!
Μπαίνουν όλοι μαζί σφραγίδα και υπογραφή σε κλάσματα δευτερολέπτου έτοιμοι….
Επιστροφή του φίλου μας στον πρώτο στο γραφείο προϊσταμένου μέσα τέσσερεις πέντε κουβεντιάζουν ανέμελα
-Αι στο διάβολο πια… χαραμοφάηδες, μια ζωή σας πληρώνω με το αίμα της καρδιά μου……κι άλλα…κι άλλα….Το αρνί έγινε λιοντάρι σκίζοντας το περιβόητο χαρτάκι εκεί μπροστά στα μάτια τους. Θα τον πέρασαν μάλλον για τρελό παρά για αγανακτισμένο γιατί τον κοίταζαν γεμάτοι απορία, συνεχίζοντας την κουβεντούλα τους, άλλωστε θα πρέπει να είναι συνηθισμένοι σε τέτοιου είδους εξάρσεις από ταλαίπωρους ασφαλισμένους .
Αυτά που σας γράφω δεν έχουν πιστέψτε με ίχνος υπερβολής και είμαι σίγουρη ότι δεν είναι ο μόνος ο κυρ-Παντελής που υπέστη αυτήν την οδύσσεια είναι καθημερινά εκατοντάδες… Εγώ αυτόν έτυχε να γνωρίζω!!!!!
Ντόρα Μανατάκη
Όποιον ασφαλισμένο κι αν ρωτήσεις δεν έχει να σου πει μια καλή κουβέντα γι αυτόν τον αδηφάγο Οργανισμό που λέγετε ΙΚΑ. Είναι μην πέσεις στα δόντια του γιατί αν …..ή νευρασθενικός θα καταντήσεις ή εις οριζόντια θέση.
Ο κυρ-Παντελής είναι ένας καλός μου γείτονας. Πρόσχαρος, ομιλητικός, με το χιουμοράκι του, την έμφυτη ευγένεια του και την θετική (σημαντικό) ενέργεια που εκπέμπει.
Έχει σκαρφαλώσει στα δεύτερα …ηντα και το διασκεδάζει.
Φυσικό είναι όταν μπεις στην ευθεία να φροντίζεις λίγο περισσότερο την υγεία σου, να παρακολουθείς κάτι σάκχαρα, κάτι χοληστερίνες, και ότι άλλο ήθελε προκύψει.
Ο κυρ-Παντελάκος μας ένιωσε κάτι μικροενοχλήσεις λοιπόν και μιας και η σύνταξη πενιχρή για εξωτερικές εξετάσεις έκλεισε ένα ραντεβού για μετά από είκοσι μέρες (ευτυχώς δεν ήταν επείγον το πρόβλημα). Επισκέφθηκε τον γιατρό του ΙΚΑ, πήρε το χαρτάκι του για έναν υπέρηχο και όλα καλά….Το χαρτάκι, του είπε ο γιατρός χρειαζόταν σφραγίδα από τον ελεγκτή στο ισόγειο, κατέβηκε ο χριστιανός από τον δεύτερο στο ισόγειο, έψαξε, ρώτησε, ελεγκτής δεν υπήρχε στην θέση του, του είπαν να πάει στον πρώτο. Ανεβαίνει στον πρώτο, φάτσα στο γκισέ δυο κοπέλες ομιλούσες περί ανέμων και υδάτων, δίνει το χαρτάκι του, του πατάνε μια σφραγίδα, του δίνουν και ένα κατάλογο με συμβεβλημένα ιατρικά κέντρα που μπορεί να πάει για την εξέταση, του το επιστρέφουν χωρίς να σταματήσουν την συζήτησή τους, το παίρνει και επιτέλους φεύγει νομίζοντας ότι τέλειωσε αισίως.
-Τι έγινε κυρ-Παντελή μου τον ρωτάω όταν επέστρεψε
-Όλα καλά! Μου λέει, έκλεισα ραντεβού για την εξέταση σε τρεις μέρες!
Πρωινός-πρωινός ο φίλος μας σε τρεις μέρες, σενιαρισμένος, ειδοποίησε το ταξάκι του να έρθει να τον πάρει και πήγε στο ραντεβού του.
-Καλημέρα σας! Ευγενέστατη η υπάλληλος… παίρνει το χαρτάκι το κοιτάζει…
-Δεν σας έχει βάλει σφραγίδα ο ελεγκτής, του λέει
-Μα… και αυτή τι είναι; Δείχνει την σφραγίδα που είχε εισπράξει κατεβαίνοντας από τον δεύτερο στο ισόγειο, από το ισόγειο στον πρώτο.
-Χρειάζεται και άλλη μια εδώ…. Και εδώ! του λέει και βάζει δυο κύκλους με το μολύβι στα σημεία.
Φουντώνει ο κυρ-Παντελής, δεν το δείχνει, άλλωστε τι του φταίει η υπάλληλος, την δουλειά της κάνει, παίρνει πίσω το χαρτάκι του, ξανά ταξί για το ΙΚΑ.
Πρώτος όροφος στο γκισέ που πήρε την σφραγίδα…
Άλλη υπάλληλος σήμερα.
-Γιατί παιδεύεται τον κόσμο κοπέλα μου; την ρωτάει Γιατί δεν μου είπατε ότι χρειάζεται και δεύτερη σφραγίδα;
-Δεν θα το ακούσατε… η απάντηση! Πηγαίνετε στον δεύτερο στο Νο 2
Δεύτερος Νο 2! Από έξω γράφει Οδοντιατρικό! Χτυπάει την πόρτα και ανοίγει.
-Μια υπογραφή θα ήθελα..
-Εγώ υπογράφω μέχρι τις 10 πμ η απάντηση με υφάκι που δεν σήκωνε δεύτερη κουβέντα!
-Μα με έστειλαν σε εσάς….
-ΟΧΙ (κοφτό) Πηγαίνετε…..
Επιστροφή, με την πίεση να ανεβαίνει ο κυρ-Παντελής (είναι και σε κρίσιμη ηλικία) πάλι στον πρώτο όροφο
-Δεν υπογράφει !
-Κατεβείτε στο ισόγειο, εκεί θα σας υπογράψουν, του είπε με ήπιο τόνο η υπάλληλος και λίγο μουδιασμένα (φαίνεται είχε αντιμετωπίσει και άλλα παρόμοια, ίσως να την είχαν βρίσει άλλοι πριν για την ίδια ταλαιπωρία)
Ισόγειο.
Το πρώτο γραφείο άδειο, το δεύτερο έγραφε απ έξω Μαιευτικό και πέντε έξι κοπέλες σε ενδιαφέρουσα περιμέναν το ραντεβού τους με τον γιατρό.
-Μια υπογραφή θέλω….είπα σε άσχετους βέβαια αφού δεν υπήρχε κάνεις άλλος σχετικός.
-Εδώ απάντησε μια κυρία, περιμένετε ….
-Ο μαιευτήρας υπογράφει; Ρώτησε..
Κούνησε το κεφάλι της. Περιμένει ο κυρ-Παντελης μέχρι να ανοίξει η πόρτα, μαζί με τις ενδιαφέρουσες που είχαν πιάσει την κουβέντα για τα γυναικολογικά τους.
Ανοίγει… περνάει ο φίλος μας…
-Μια υπογραφή γιατρέ….
-Θα περιμένετε να τελειώσουν τα ραντεβού πρώτα! (Κοφτά κι αυτός)
-Μα….
-Πηγαίνετε παρακαλώ!!!! Το ίδιο υφάκι με την οδοντογιατρό. Αυτό φαίνεται είναι καθιερωμένο!
Αγανακτισμένος επιστρέφει στον πρώτο ξανά!
-Τι θα γίνει κοπέλα μου πόσο θα με βασανίζεται επιτέλους για μια υπογραφή:
-Για να δω… παίρνει το χαρτάκι πάλι. Στον δεύτερο στο γραφείο ….
Δεύτερος όροφος ξανά…περιμένουν άλλοι δυο απ έξω ο γιατρός μιλάει στο τηλέφωνο. Τελειώνει στο πεντάλεπτο.
-Περάστε!
Μπαίνουν όλοι μαζί σφραγίδα και υπογραφή σε κλάσματα δευτερολέπτου έτοιμοι….
Επιστροφή του φίλου μας στον πρώτο στο γραφείο προϊσταμένου μέσα τέσσερεις πέντε κουβεντιάζουν ανέμελα
-Αι στο διάβολο πια… χαραμοφάηδες, μια ζωή σας πληρώνω με το αίμα της καρδιά μου……κι άλλα…κι άλλα….Το αρνί έγινε λιοντάρι σκίζοντας το περιβόητο χαρτάκι εκεί μπροστά στα μάτια τους. Θα τον πέρασαν μάλλον για τρελό παρά για αγανακτισμένο γιατί τον κοίταζαν γεμάτοι απορία, συνεχίζοντας την κουβεντούλα τους, άλλωστε θα πρέπει να είναι συνηθισμένοι σε τέτοιου είδους εξάρσεις από ταλαίπωρους ασφαλισμένους .
Αυτά που σας γράφω δεν έχουν πιστέψτε με ίχνος υπερβολής και είμαι σίγουρη ότι δεν είναι ο μόνος ο κυρ-Παντελής που υπέστη αυτήν την οδύσσεια είναι καθημερινά εκατοντάδες… Εγώ αυτόν έτυχε να γνωρίζω!!!!!
Ντόρα Μανατάκη
Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2011
Σε ξεπουλήσανε πατρίδα,,,,
ΠΩΛΕΙΤΑΙ
ΠΑΤΡΙΔΑ
Σε ξεπουλήσανε ανθέλληνες πατρίδα
Και μια βαθιά πληγή αιμορραγεί στα σωθικά σου
Εσύ, που ήσουν του πολιτισμού η κοιτίδα
Ω! τι ντροπή!
Να σ’ εξοντώνουνε τα ίδια τα παιδιά σου
Φτάσανε σήμερα όσοι πονούν για σένα
Να μην τολμούν να πολεμούν για ιδανικά
«Εθνικιστές» είναι ο τίτλος που εισπράττουν
Από αυτούς, που σ’ έφτασαν να ζεις με δανεικά
Μακεδονία, Θράκη, και Αιγαίο
Μέρη, που οι πρόγονοι
μας άναψαν
της λευτεριάς την δάδα
Χώματα που ποτίστηκαν με αίμα
Για να σαι συ περήφανη Ελλάδα
Δίχως ντροπή σ’ ένα παζάρι που ‘χουν στήσει
Τα ξεπουλάνε όσο
-όσο εθνοσωτήρες
Με υπογραφές που πέφτουν κάτω απ το τραπέζι
και με σημαία,
ξεδιάντροπα που γράφει
« μίζα, και ευρώ μονάχα παίζει»
Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2011
Κυριακή 23 Ιανουαρίου 2011
Πειραιώτικες αναμνήσεις...(ποίημα)
 |
| Κινηματογράφος ΑΤΤΙΚΟΝ Δημοτικό θέατρο |
 |
| Σινέ Χάι - Λάιφ |
 |
| Πασαλιμάνι |
ΠΕΙΡΑΙΩΤΙΚΕΣ
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Σαν
σουρουπώνει και σαν πέφτει το βραδάκι
Όταν ο
μπάτης σκάει το κύμα απαλά
Πάνω στα
βράχια της Πειραϊκής, στη Φρεαττύδα
Το παρελθόν
ξυπνά δειλά και μου μιλά
Εικόνες
όμορφες των παιδικών μου χρόνων
Δρόμοι με χώμα
και με σπίτια χαμηλά
Αυλές μ’
αγιόκλημα, σκαμνιά στα πεζοδρόμια
Της
γειτονιάς , με συντροφιά η ώρα να κυλά
Της Κυριακές
καλοκαιράκι στις ταράτσες
Του Αελλώ,
του Καπιτόλ, και του Παλλάς,
Μια απόλαυση
το έργο της βδομάδας
Με φυστικάκι
στο χωνί να μασουλάς
Στη
Μυροβόλο, Πυραμίδες, Βερσαλλίες,
Δίπλα στο
Σπλέντιτ για καφέ ή για γλυκό
Κ’ ύστερα
βόλτα πέρα δώθε στην Καστέλα
Απολαμβάνοντας
χωνάκι παγωτό
Αμυγδαλάκι
παγωμένο στο πανέρι
Τα
γιασεμάκια μπουκετάκι μια δραχμή
Ο
τσάκα-τσούκας τα τραπέζια να περνάει
Και
πασατέμπο να αφήνει δοκιμή
Στην
Ταραντέλα τις νυχτιές με φεγγαράδα
Στο
Τουρκολίμανο, στ’ ωραίο Φαληράκι
Μοσχοβολιά
από της θάλασσας τη ν αύρα
Κι από το
φρέσκο στο τηγάνι μαριδάκι.ι
Για τους
ξενύχτηδες ωραίες κρουαζιέρες
Με το
ΝΕΡΑΙΔΑ « πλοιάριον γοργόν»
Κι αν ήθελες
με γέλιο να την βγάλεις
Πασαλιμάνι ,
εις το «θέατρον σκιών»
Κι αν όλα
άλλαξαν και χάθηκε η μαγεία
Κι ο
Πειραιάς μας τώρα ζει στη σύγχρονη εποχή
Τις
αναμνήσεις δεν μπορεί κανείς να τις αγγίξει
Οι
Πειραιώτες τις κρατούν βαθιά μες την ψύχή.
Δευτέρα 3 Ιανουαρίου 2011
Κυριακή 2 Ιανουαρίου 2011
Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου 2010
Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2010
ακριβό μου ταίρι
ΑΚΡΙΒΟ ΜΟΥ ΤΑΙΡΙ
Ακριβό μου ταίρι
Κράτα μου ο χέρι
Γίνε συ τ΄ αστέρι
Που θα μ’ οδηγεί
Σ’ έχω στη ζωή μου
Πυξίδα, αναπνοή μου
Είσαι η δική μου
Φωτεινή αυγή
Στα δικά σου μάτια
Βλέπω εγώ παλάτια
Και με ουράνια άτια
Φεύγω από τη γη
Ακριβό μου ταίρι
Κράτα μου το χέρι
Όσο αυτό τ’ αστέρι
Θα μας οδηγεί
Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2010
Στον Νίκο Ξυλούρη
Ήσουνα του βουνού αετόπουλο
Λεβεντογέννας μάνας παλικάρι
Κελάηδησες και ξύπνησες τους πόθους μας
Αηδόνι της ψυχής μας και καμάρι
Στα δύσκολα τα χρόνια μας συντρόφεψες
Έριχνες φως και ξαστεριά μες το σκοτάδι
Μα ο χάροντας σε ζήλεψε αστέρι μου
Και σε κατέβασε νωρίς στον Άδη
Τώρα κοντά μας μείναν τα τραγούδια σου
Και η αγέρωχη μορφή σου Ανωγίτη
Και χαιρουμάστε εμείς που σε λατρέψαμε
Μα χαίρει πέρα ως πέρα και η Κρήτη
Κοιμήσου τώρα σύ στη γη που σε ανέστησε
Κι ας’ το δικό μας νου, στη θύμηση να τρέχει
Σ ‘ότι αγαπήσαμε, σ’ ότι λατρέψαμε από σένανε
Είμαστε Νίκο η γενιά που όλα τα αντέχει.
Τρίτη 17 Αυγούστου 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)